In Frankrijk is een schrijver, vader van acht kinderen, opgesloten vanwege zijn geschiedkundig onderzoek. En de zogenaamde ‘vrije’ pers, zegt niets!

Nous poursuivons la publication des traductions de la pétition pour l’abrogation de la loi Gayssot-Fabius.  Voici la version à destination des lecteurs néerlandais, à faire suivre et à diffuser.

De Fransman Vincent Reynouard, geboren in 1969, getrouwd en vader van 8 kinderen, is scheikundig ingenieur van opleiding, gevormd in het ISMRA (« Institut des sciences de la matière et du rayonnement atomique ») van Caen. Hij stelt zich onomwonden voor als een traditionalistische katholiek en steekt zijn ultraconservatieve politieke standpunten niet onder stoelen of banken. Belangrijker is dat hij in het openbaar, in de vorm van DVD’s en leesvoer, de canon van de geschiedschrijving over de Tweede Wereldoorlog in twijfel trekt. Hij is een van die onderzoekers die beweren ‘revisionist’ te zijn en als ‘negationisten’ worden bestempeld omdat zij niet geloven in het bestaan van de dodelijke gaskamers in de Duitse concentratiekampen.
In 2005 schrijft Reynouard een boekje van zestien bladzijden, getiteld « Holocauste? Ce que l’on vous cache » (“Sjoa? Dat wat voor u verborgen blijft”) dat hij naar de « syndicats d’initiative » (de Franse VVV-kantoren), musea en gemeentehuizen stuurt en waarin hij tegen de schenen van de academische geschiedschrijving schopt. Het Franse gerecht rekent met hem af.
In 2007 werd hij in eerste aanleg veroordeeld door de correctionele rechtbank van Saverne (Neder-Rijn) tot één jaar gevangenisstraf, een boete van € 10.000 en € 3.000 schadevergoeding aan de LICRA (« Ligue Internationale Contre le Racisme et l’Antisémitisme», de Internationale Liga tegen Racisme en Antisemitisme). In juni 2008 bevestigt het Hof van Colmar in hoger beroep de gevangenisstraf en veroordeelt hem tot € 60.000 (€ 20.000 boete + gedwongen publicaties en kosten). Ongehoord.
Aangezien Reynouard in België woont, vaardigt Frankrijk tegen hem een Europees aanhoudingsbevel uit om hem te dwingen de gevangenisstraf van één jaar, uitgesproken door het Hof van Beroep in Colmar, uit te zitten. In afwachting van zijn uitlevering aan Frankrijk, werd hij op 9 juli gevangengezet door de Belgische politie, wat de betrokkene ertoe brengt vast te stellen: “Als men niets beters weet te bedenken dan iemand met een afwijkende overtuiging op te sluiten, dan komt dit doordat men geen argumenten kan aanvoeren.”
Conclusie: een 41-jarige man, vader van 8 kinderen, zit momenteel opgesloten vanwege zijn geschiedkundig onderzoek. Vanwege de wet-Gayssot.
Deze wet, afgekondigd in het Staatsblad van de Franse Republiek op 14 juli 1990, verbiedt, in artikel 24bis, « de ontkenning (…) van het bestaan van een of meer misdaden tegen de menselijkheid, zoals bepaald in artikel 6 van het statuut van de Internationale Militaire Rechtbank [“Neurenberg-tribunaal”], bijlage tot het Verdrag van Londen van 8 augustus 1945. « 
In mijn boek Sarkozy, Israël et les juifs (Sarkozy, Israël en de Joden, Oser dire, 2009), heb ik eraan herinnerd dat deze draconische wet hevig is aangevochten door vooraanstaande personen zoals de Franse academica Simone Veil; de permanente secretaris van de Académie française, Hélène Carrère d’Encausse; de ministers Jean Foyer, Jacques Toubon en Alain Peyrefitte; de historici Henri Amouroux, Pierre Vidal-Naquet, Annie Kriegel, François Furet, Alain Besançon, Jacques Willequet en François Bédarida; de stichteres van het Onderzoeksinstituut Hannah Arendt, Chantal Delsol; de winnaar van de  Nobelprijs voor de Economie in 1988, Maurice Allais; de auteurs Michel Tournier, Louis Pauwels, Michel Houellebecq, Philippe Muray, Jean Daniel, Vladimir Volkoff, Michel Rachline en Alain Robbe-Grillet; de magistraten Philippe Bilger, Alain Marsaud en Raoul Béteille; de juristen Olivier Duhamel, Anne-Marie Le Pourhiet, Emmanuelle Duverger, André Decoq en Guy Carcassonne; de advocaten Jacques Vergès en John Bastardi Daumont; de filosoof Paul Ricoeur;  de humorist Bruno Gaccio; verdedigers van de vrijheid van meningsuiting zoals de oprichter van Verslaggevers Zonder Grenzen Robert Ménard (die de aanklacht formuleert dat het om een « gedachtepolitie » handelt) en Gabriel Cohn-Bendit; de journalisten Dominique Jamet, Delfeil de Ton, Alain Rollat, Albert du Roy, Philippe Tesson, Jacques Julliard en Ivan Rioufol; of nog de voormalige voorzitster van de Liga van de Mensenrechten, de geschiedkundige Madeleine Rebérioux. In het buitenland heeft de Amerikaanse taalgeleerde Noam Chomsky aangegeven er resoluut tegenstander van te zijn. Voor de Belgische fysicus en intellectueel Jean Bricmont, is “de wet Gayssot een juridische terugval van verschillende eeuwen”. Ook de presidenten Hugo Chavez en Mahmoud Ahmadinejad hebben deze repressie in strenge bewoordingen veroordeeld.
Het komt er voor ons nu op aan de vrijheid van meningsuiting daadwerkelijk te verdedigen en niet alleen theoretisch. Waarom horen we niemand openlijk het lot van Vincent Reynouard aanklagen? Wat doet Verslaggevers Zonder Grenzen, Amnesty International en Human Rights Watch? Geen media, Franse noch buitenlandse, hebben deze zaak verslaan. Deze stilte is ongewoon.
Als historicus en burger heb ik zelf beslist op te treden door via dit bericht te kennen te geven hoezeer ik geschokt ben door het feit dat men bij ons een man vanwege zijn opinie – hoe ongebruikelijk, ongerijmd en controversieel die ook is – in de gevangenis opsluit. Een dergelijke behandeling is Frankrijk en haar intellectuele traditie onwaardig. De wet hoort niet vast te leggen wat de historische waarheid is. In een vrije staat is die taak de geschiedkundigen toebedeeld. De wet-Gayssot, die de vrijheid van de onderzoeker beperkt, is in strijd met de opvattingen over een democratische staat: deze wet is boosaardig. Ik vraag er dan ook de onmiddellijke intrekking van.
Ik hoop dat ik al snel gezelschap van tientallen, honderden en duizenden anderen zal krijgen die niet onverschillig blijven bij dit schandaal dat het imago van Frankrijk ernstig schaadt en in strijd is met de geest van de Republiek.
Degenen die dit bericht met mij willen ondertekenen, kunnen hun naam en contactgegevens sturen naar dit adres: eugenie.blanrue@laposte.net. Niet om het religieuze, politieke of historische gedachtegoed van Reynouard Vincent te ondersteunen, maar om zijn recht dat te uiten te verdedigen. Zijn ideeën bestrijden kan via een democratisch, open, eerlijk en oprecht debat.
Wij wachten de handtekeningen tot het einde van de maand september in. Ondertussen, danken we u om dit bericht zo ruim mogelijk te helpen verspreiden.

Paul-Éric Blanrue,
Historicus
Stichter van de Cercle zététique,
Schrijver van Sarkozy, Israël et les juifs (Oser dire, 2009).
Publicités

Laisser un commentaire

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion / Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion / Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion / Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion / Changer )

Connexion à %s